Treningi Indywidualne

Treningi indywidualne są dostępne dla dzieci, młodzieży i dorosłych.

Nie są zarezerwowane dla najlepszych.

Nie są nagrodą.

Nie są szybszą drogą.

Są inną drogą.

Taką, która pozwala zatrzymać się dokładnie tam, gdzie potrzebuje tego konkretny człowiek.

Można skorzystać z pojedynczego treningu lub zaplanować dłuższy cykl pracy.

Każdy trening prowadzony jest przez trenera najlepiej odpowiadającego potrzebom uczestnika.

Termin ustalamy indywidualnie, wspólnie określając cel i najlepszą formę współpracy.

Każdy trening rozpoczyna się od odpowiedzi na jedno pytanie.

Czego najbardziej potrzebujesz właśnie teraz?

Czasami będzie to nowy element.

Czasami przygotowanie do zawodów.

Czasami powrót po kontuzji.

Czasami większa pewność siebie.

A czasami po prostu spokojna rozmowa i godzina pracy, która pozwala odzyskać radość z jazdy.

Nie tworzymy gotowych schematów.

Tworzymy plan dopasowany do człowieka.

Po 43 latach pracy wiem, że bardzo rzadko chodzi o technikę.

Rodzic nie zapisuje dziecka dlatego, że chce kupić dodatkową godzinę.

Najczęściej szuka odpowiedzi na pytanie:

„Jak mogę najlepiej pomóc mojemu dziecku właśnie teraz?”

A zawodnik...

Najczęściej nie szuka kolejnego ćwiczenia.

Szuka zrozumienia.

Szuka kogoś, kto przez chwilę będzie patrzył tylko na niego.

Bo czasami największym prezentem, jaki możemy komuś dać...

jest pełna obecność.

Najczęściej słyszę:

„Lekcje indywidualne są dla najlepszych.”

Nie.

One są dla tych, którzy w tym konkretnym momencie potrzebują innego rodzaju wsparcia.

To nie jest wyższy poziom.

To nie jest nagroda.

To nie jest luksus.

To po prostu inna droga do tego samego celu.

Grupa daje bardzo dużo.

Ale jest jedna rzecz, której nigdy nie będzie mogła dać.

Pełnej uwagi skierowanej na jednego człowieka.

Na treningu indywidualnym mogę zatrzymać się dokładnie tam, gdzie jest to potrzebne.

Zmienić plan.

Zmienić tempo.

Powtarzać jeden element tak długo, jak trzeba.

Albo... przez całą lekcję nie wrócić do elementów technicznych.

Bo czasami największą przeszkodą nie jest ciało.

Jest głowa.

I właśnie na to daje przestrzeń trening indywidualny.

Nie po tym, że element został wykonany.

Po tym, że człowiek inaczej patrzy na siebie.

Widzę to w sposobie, w jaki wjeżdża na lód.

W sposobie, w jaki reaguje na błąd.

W tym, że przestaje pytać:

„Czy było dobrze?”

A zaczyna pytać:

„Co mogę zrobić jeszcze lepiej?”

To znak, że nie zmieniła się tylko technika.

Zmieniło się myślenie.

Nie wykorzystujemy treningów indywidualnych do wywierania presji.

Nie tworzymy przekonania, że więcej zawsze znaczy lepiej.

Nie zabieramy uczestnika z grupy tylko dlatego, że trening indywidualny istnieje.

Nie budujemy zależności od trenera.

Naszym celem jest coraz większa samodzielność.

Nie coraz większa liczba godzin.

Na wybranych zajęciach ostatnie piętnaście minut należy do rodziców, którzy chcą wejść na lód i być obok swojego dziecka.

To nie jest lekcja ani trening. Nie ma zadań do wykonania i niczego do zaliczenia. Zostaje wspólny czas, pewność siebie, zaufanie i wspomnienie, które dziecko zabiera ze sobą.

Rodzic przestaje być widzem zza bandy. Jest przy postępie dziecka wtedy, kiedy ten postęp się dzieje, zamiast dowiadywać się o nim później.

Rodzic nie ogląda drogi dziecka. Przechodzi ją razem z nim.

• Udział jest w pełni dobrowolny.
• Rodzice korzystają z własnych łyżew.
• Wejście na lód odbywa się na własną odpowiedzialność.